အေမ့ႏွလုံးသား(၆)

အေမ...ပခုကၠဴျမဳိ႕နယ္ ထေနာင္းကုန္းတုိက္နယ္သူၾကီး(၁၉၄၇...)ဦးအုန္းေဖဆိုတဲ့ပုဂၢဳိလ္က
သူၾကီးမျဖစ္ခင္ အထိ အလြန္းဆုိးခဲ့ဖူးသည္။
လူဆုိသည္ စာေပေၾကာင့္ ဘ၀ေျပာင္းလဲေစခဲ့သည္။
သူသည္ လူဆုိးဓားျပျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။ေထာင္လည္းသုံးခါက်ခဲ့ဖူးသည္။
သုိ႕ေသာ္ ဦးအုန္းေဖသည္ သူၾကီးျဖစ္သည့္အခ်ိန္မွစျပီး ေန႕စဥ္မွတ္တမ္းဒုိင္ယာရီေရးသည္။
သူ႕ေရးထားသည့္စာအုပ္ေပါင္း (၆၀)တိတိရွိသည္။စာမ်က္ႏွာေပါင္း၂၁၉၀၀ရွိသည္။
အသက္(၇၀)ေက်ာ္မွာ ပရဟိတ အက်ဳိးအတြက္ ပခုကၠဴတြင္ အခမဲ့စာၾကည့္တုိက္ တစ္တုိက္ 
ထေနာင္းကုန္းရြာ၌အသိပညာစာၾကည့္တုိက္၊ရွားေတာရြာမွာလည္း ဗဟုသုတစာၾကည့္တုိက္ဆုိျပီး
ျပည္သူဖတ္ၾကဖုိ႕ အခခဲ့စာၾကည့္တုိက္တုိ႕ကုိ တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ျပီး လႈဒါန္းခဲ့သည္...တဲ့။


သူ႕စိတ္ဓာတ္သူ႕ေစတနာဟာ စာေပမွ စီးဆင္းလာခဲ့သည္မွာယုံမွားဖြယ္မရွိ။
ေနာင္လာေနာင္သား မ်ားအတြက္ အတုယူစရာျဖစ္ေအာင္ပရဟိတအက်ဳိးကုိထမ္းရြက္ခဲ့သည္။
ဦးအုန္းေဖလုိပုဂၢဳိလ္မွာ ျမဳိ႕ရြာတုိင္းမွာ ရွိလွ်င္ေကာင္းမွာပဲဟု ေတြးမိသည္။
အေမ...
သားလည္း စာေပ၏အႏွစ္သာရကုိ သေဘာေပါက္လုိ႕အေမ့ႏွလုံးသားဆႏၵကုိ ျဖည့္ရင္း
ဇာတိခ်က္ေၾကြေမြးရပ္ေျမမွာ အေမ့ရြာ စာပ်ဳိးခင္း လူငယ္စာၾကည့္တုိက္ဆုိျပီး
တည္ေထာင္ျပီးလႈဒါန္းခဲ့ပါျပီ အေမ...။
ရြာမွာ စာၾကည့္တုိက္တည္းဟူေသာ ဆီမီးတစ္တုိင္သည္ ရြာသူရြာသားတုိ႕၏ႏွလုံးသားကုိ
ထြန္းလင္းေထာက္ပေစျပီးျငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ဟု သားဆႏၵျပဳပါရဲ႕အေမ...။


အေမ..
စာၾကည့္တုိက္သည္ စာဖတ္သူဆႏၵကုိ အစြမ္းကုန္ကူညီလုိက္ေလ်ာေသာေၾကာင့္ 
စာအုပ္မ်ားကုိ စာဖတ္သူကုိယ္တုိင္ ေရြးခ်ယ္ႏုိင္ေသာ အခြင့္ေပးထားရကား 
ဟင္းလင္းဖြင့္စင္(open axxession)အျဖစ္ထားရွိသည္။
အေမစာၾကည့္တုိက္ဆုိတာလည္း သခါၤရသေဘာတရားပါပဲ..။
ျဖစ္၊တည္၊ပ်က္ ေပါ့။စာၾကည့္တုိက္တည္ေထာင္သည္။မၾကာခင္ပ်က္စီးသြားတတ္သည္။
ၾကဳိတင္ျပင္ဆင္မႈလည္းအမ်ားၾကီးလုိအပ္သည္။
စာၾကည့္တုိက္ အဂၤါ(၅)ရပ္ ဘီငါးလုံးရွိမွစာၾကည့္တုိက္က အသက္၀င္ရွင္သန္ႏုိင္မွာေလ....။
၁။books-စာအုပ္မ်ားဖတ္ခ်င္စရာျပည့္စုံရမည္။
၂။Borrower-စာဖတ္သူမ်ားစည္ကားေနရမည္။
၃။Brain-စာၾကည့္တုိက္မႈးေကာ္မတီက ၾကီးၾကပ္ျပီးတုိးတက္ေအာင္စနစ္တက်စီမံခန္႕ခြဲရပါမည္။
၄။Building-အေဆာက္အဦး ပရိေဘာကျပည့္စုံရမည္။
၅။Budget-စာအုပ္ေတြ အသစ္၀ယ္ဖုိ႕ အခြန္အခ သုံးစရာ ရံပုံေငြျပည့္စုံရမည္။
ေငြပေဒသာပင္ ထားရွိရမည္...တဲ့။
ဒီငါးခ်က္ဟာ စာၾကည့္တုိက္တစ္တုိက္၏ ေရရွည္ တည္တံ့ခုိင္ျမဲဖုိ႕ အေျခခံအုစ္ျမစ္ မ်ားသာ ျဖစ္သည္။
အုတ္ျမစ္မခုိင္ရင္ ေရရွည္မွာဘယ္အရာမွ မတည္ျမဲပါ။
အေမစာၾကည့္တုိက္သည္ မရွိမျဖစ္လုိအပ္သည္။စာၾကည့္တုိက္သည္ အျမည္းသေဘာေရြးခ်ယ္ဖတ္ရူႏုိင္ေသာေၾကာင့္ စာဖတ္ပရိသတ္ အတြက္ စာေရြးတတ္လာေအာင္
အေလ့အက်င့္ျပဳစုပ်ုိဳးေထာင္ေပးရာလည္းျဖစ္သည္။
စာၾကည့္တုိက္သည္ ျပည္သူတုိ႕၏အက်ဳိးအတြက္ ထမ္းေဆာင္ေပးရာ ဗဟုိဌာနၾကီးလည္းျဖစ္သည္။
သုိ႕အတြက္ ျပင္ဦးလြင္ျမဳိ႕နယ္၊ပန္းဦးေတာင္ရြာမွာ (mother's native of library)အေမ့ရြာစာပ်ဳိးခင္း
စာၾကည့္တုိက္ကုိ အခခဲ့ဖြင့္လစ္ေပးခဲ့သည္။
ဘ၀တကၠသုိလ္မွာ သင္ယူစရာ ေလ့လာစရာ အတုယူစရာ က အလြန္မ်ားျပားျပီး ေလာကဓံပင္လယ္လႈိင္းၾကားက သူသူ ငါငါ အရႈံးမေပးေသာဇြဲျဖင့္
ကုိယ္လုိရာပန္းတုိင္ ခရီးသုိ႕ ေရာက္ေအာင္သြားႏုိင္ၾကပါေစ...။
(အေမ့ႏွလုံးသား ဟူေသာ ေဆာင္းပါးေလးသည္ ျပင္ဦးလြင္ျမဳိ႕နယ္ ပန္းဦးေတာင္ရြာ အေမ့ရြာစာၾကည့္တုိက္တစ္ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္စာေပေဟာေျပာတြင္ ေရးသားခဲ့ေသာ စာမူျဖစ္သည္။)
စ၀္ဥာဏေဗာဓိ(ခ်ယ္ရီေျမ)

အေမ့ႏွလုံးသား(၅)

အေမ ဤေနရာတြင္ 
စာေရးဆရာတုိ႕၏စာေပဒပႆနကုိေရးျပခြင့္ျပဳပါေတာ့ေနာ္...
ဆရာၾကီးပီမုိးနင္းက (၁၈၈၃-၁၉၄၁)သူ႕၏ၾကီးပြားေရးလမ္းညြန္စာအုပ္မွာ
လက္သမားေကာင္း၏အရင္းအႏွီးမွာ ဆူးေဆာက္ေကာင္းမ်ားျဖစ္ဘိသကဲ့သုိ႕
စာအုပ္မ်ားမွာ တုိးတက္ၾကီးပြားလုိသူ သူေဌးျဖစ္လုိသူတုိ႕၏ အရင္းအႏွီးလမ္းေကာင္းမ်ားျဖစ္သည္။
လက္သမားတစ္ေယာက္သည္ ဆူးေဆာက္တည္းဟူေသာ ပစၥည္းေကာင္းမ်ား 
မရွိခဲ့လွ်င္ လက္သမားေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္မလာႏုိင္ပါ...။
စာမဖတ္ေသာ သူတစ္ေယာက္သည္ တုိးတက္ၾကီးပြားလာႏုိင္သူတစ္ေယာက္မျဖစ္ႏုိင္ပါ...။
ဗဟုသုတမရွိလွ်င္ ပရဟိတ စိတ္ဓာတ္လည္းမေမြးျမဴႏုိင္ပါ...။
ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္လည္းမျဖစ္ႏုိင္...။


စာေပသည္ လူ႕ဘ၀အတြက္မည္မွ်အေရးပါသနည္း..။
စာေပကုိေလ့လာပါ။မွတ္သားပါ။ရွာေဖြပါ။ဖတ္ပါ ဟု ဆရာေဖျမင့္က တုိက္တြင္းစကားကုိ
ေျပာဆုိထားတာမွတ္သားခဲ့သည္။
ဘယ္လုိေျပာသလဲဆုိရင္
လူသည္ မနက္ထက္ ညမွာ ပညာပုိရွိသည္။ မေန႕ကထက္ သည္ကေန႕ အသိဥာဏ္သာရမည္။
အသက္ၾကီးလာသည္ႏွင့္အမွ် ဦးေႏွာက္ အေလးခ်ိန္ပုိၾကီးလာရမည္..။
သည္အတြက္ဘာလုပ္ရမည္နည္း
တစ္နည္းသာရွိသည္။ စာဖတ္ပါ။ ဒါပဲ...တဲ့။

ဘ၀အတြက္မွာ လမ္းညြန္တာက အတုိဆုံးႏွင့္ အထိေရာက္ဆုံးပါပဲ...။
စာဖတ္မွ ဦးေႏွာက္ၾကီးထြားမည္။စာဖတ္မွဘ၀ခြန္အားရွိမည္။
စာဖတ္မွပညာဗဟုသုတရရွိမည္။စာဖတ္မွ ပရဟိတစိတ္ဓာတ္ရွင္သန္မည္။
စာဖတ္မွ မိမိ၏ပတ္၀န္းက်င္ေႏြးေထြးမႈနဲ႕သမုိင္း ကမၻာ့သမုိင္းတုိ႕ကုိ သိလာမည္။


ေနာက္ျပီး ကမၻာေက်ာ္ စာေရးဆရာၾကီး မဂၢဇင္ေဂၚဂီ(၁၈၆၈-၁၉၃၆)က ကြ်န္ေတာ္တုိ႕က
စာေပေတြကုိ ဖတ္ေလေလ စာအုပ္ေတြက ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ကုိ ကမၻာၾကီးနဲ႕ပုိမုိနီးစပ္ေအာင္ လုပ္ေပးေလေလ..။
ဘ၀ဆုိတာ ပုိမုိၾကည္လင္ျပတ္သားတဲ့အဓိပၸါယ္ကုိ ေဆာင္ေလေလျဖစ္ပါေတာ့တယ္လုိ႕ ေရးခဲ့ဖူးသည္။
စာေပကုိမဖတ္ရင္ စာအုပ္ႏွင့္ ပုိေ၀းမည္။
စာအုပ္ႏွင့္ေ၀းခြာေနပါက ကမၻာၾကီးႏွင့္ေ၀းေတာ့မည္။
ကမၻာၾကီးႏွင့္ေ၀းမွေတာ့ မိမိဘ၀ရွင္သန္ျခင္းဟာ အဓိပၸါယ္မရွိသလုိပါပဲ....။
လူသားသည္ မိမိ၏ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ထာ၀ရ ထိေတြ႕ေနရမည္။
ပတ္၀န္းက်င္ က ေပးတဲ့ပညာ၊အသိစသျဖင့္ ကမၻာ့တကၠသုိမွာ 
ပညာသင္ၾကားေနရတာမဟုတ္ပါလား....။


ုတစ္ဖန္ ဂရိကဗ်ာစာဆုိ ဟိုးမားဆုိေသာ ပုဂၢဳိလ္က 
စာဖတ္ျခင္းႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဘယ္လုိတုိက္တြန္းထားသလဲဆုိေတာ့
သင္ဟာ စာဖတ္ျခင္းကို မႏွစ္သက္၊၀ါသနာမပါဘူးဆုိရင္ ဘယ္ေသာအခါမွ
ဥာဏ္ပညာကုိ ရရွိမလာႏုိင္ဘူး.....တဲ့။
ေၾသာ္...စာေရးဆရာၾကီးမ်ားက ေျပာသည့္စကား၊ေရးသည့္စာေတြက
တန္ဖုိးျဖတ္လုိ႕မရႏုိင္ပါဘူး..။
ဘ၀တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားအတြက္ သင္စရာ ေလ့လာစရာမ်ား
မကုန္ႏုိင္ေအာင္ပါပဲ...။
စာေပ၏အႏွစ္သာရ စာေပ၏တန္းဖုိးကုိ လူတုိင္းလက္ခံမည္ဆုိလွ်င္....
စ၀္ဥာဏေဗာဓိ(ခ်ယ္ရီေျမ)

အေမ့ႏွလုံးသား(၄)

ဘ၀တကၠသုိလ္မွာ ပညာသင္ၾကားေနၾကသည့္ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္
အရွင္မဟာရဌသာရမေထရ္က ဤသုိ႕လမ္းညြန္ထားသည္။
သု၊စိ၊ပု၊ဘာ၊၀ိ၊လိ၊သိ၊ဓာ ၊အကၡရာစြဲသုံး ဤရွစ္လုံးကုိ သီကုံးပန္သြင္ ေန႕တုိင္းဆင္ေလာ့...။


အထက္ပါကဗ်ာအတုိင္း ပညာကုိ လုိလားၾကေသာ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္
ပညာသင္ယူရတာ ဘာမွအခက္ခဲမရွိပါ...။
စနစ္တက် လုိက္နာေဆာင္ရြက္ မည္ဆုိလွ်င္ ဘ၀တကၠသုိလ္က ေပးထားေသာေမးခြန္းကုိ
ေျဖဆုိေအာင္ျမင္ႏုိင္ၾကမည္....။
ကဗ်ာ၏ဆုိလုိရင္းက
၁။သုေဏယ်-သင္ၾကားပါ။ဖတ္ရႈပါ။
၂။စိေႏၱယ်-ၾကံစည္စဥ္းစားပါ။ေတြးေတာဆင္ျခင္ပါ။
၃။ပုေစၦယ်-ေမးျမန္းပါ။စုံစမ္းပါ။
၄။ဘာေသယ်-ေဆြးေႏြးပါ။တုိင္ပင္ႏွီးေႏွာပါ။
၅။၀ိစာေရယ်-စူးစမ္းပါ။သုေတသနျပဳပါ။
၆။လိေကၡယ်-ေရးသားပါ။မွတ္သားပါ။
၇။သိေကၡယ်-ေလ့က်င့္ပါ။
၈။စာေရယ်-က်က္မွတ္ပါ။အာဂုံေဆာင္ထားပါ
ဤစကားလုံး(၈)လုံးကုိ ပန္းကုံးသဖြယ္သီကုံးျပီးေန႕တုိင္းပန္ဆင္ေပးပါလုိ႕ ၾသ၀ါဒစကားပင္ျဖစ္သည္။
အက်ယ္ခ်ဲ႕၍မေရးသားေတာ့ပါ..။မိမိ၏ဥာဏ္ျဖင့္ခ်ဲ႕၍စဥ္းစားေစခ်င္သည္။


အေမ ....
ဘ၀တကၠသုိလ္မွာ ပညာကုိရွာေဖြရင္း အေမပ်ဳိးထားခဲ့သည့္စာေပပ်ဳိးခင္းျဖင့္
ေလာကအလွ ဘ၀အလွအတြက္ထာ၀ရတန္ဆာဆင္ေပးေနမည္။
အေမ့ႏွလုံးသားက ကမၻာၾကီးကုိ ျငိမ္းခ်မ္းေစခ်င္သည္၊ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္သည္မဟုတ္ပါလား...။
သည့္အတြက္ စာေပအလင္းေရာင္ျဖင့္ သား၏ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ျငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ေနပါ့မည္။
စ၀္ဥာဏေဗာဓိ(ခ်ယ္ရီေျမ)

အေမ့ႏွလုံးသား(၃)

အေမ.....
ဆီမီးတစ္တုိင္သည္ အေမွာင္ခြင္း၍ အလင္းေဆာင္ႏုိ္င္သည္။
ထုိ႕အတူ စာၾကည့္တုိက္ဟူသည္လည္း မိမိ၏ဘ၀အေမွာင္ကုိပယ္ခြင္း၍
လင္းလက္ေတာက္ပေစသည္။
စာေပတည္းဟူေသာ အလင္းေရာင္သည္ ညခ်မ္းအခါ၌ ေငြလေရာင္ႏွင့္ဆင္တူသည္။
လေရာင္ကင္းမဲ့ေသာညသည္ မတင့္တယ္။စာေပကင္းမဲ့ေသာလူ႕ဘ၀သည္လည္း မတုိးတက္ႏုိင္။
စာမဖတ္ေသာသူသည္ ဗဟုသုတပညာကုိ မရရွိႏုိင္ပါ။


သည္အတြက္ စာဖတ္မွ အလင္းေရာင္ ပုိရမည္။
စာဖတ္မွေႏြးေထြးမႈပုိရမည္။စာဖတ္မွတုိးတက္ေအာင္ျမင္မည္။
စာဖတ္မွၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္မႈက တာရွည္ရမည္။
စာေပကုိ ျမတ္ႏုိးတန္ဖုိးထားလုိ႕ ဘ၀အသိဥာဏ္မ်ားရင့္က်က္မည္။
ဗဟုသုတတုိးပြားလာမည္။ဤအက်ဳိးတုိ႕သည္ စာေပ၏ေက်းဇူးေၾကာင့္ သိလာရျခင္းျဖစ္သည္။


ဘ၀ဆုိတဲ့တကၠသုိလ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ လူသားေတြဟာ
ထာ၀ရေက်ာင္းေတာ္သား ေက်ာင္းေတာ္သူေတြခ်ည္းပါပဲ လုိ႕
အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ေျပာခဲ့ဖူးသည္။
ဒါဆုိ သားတုိ႕က ထာ၀ရေက်ာင္းသားေတြပါပဲ..
ဘ၀တကၠသုိလ္မွာ ပညာကုိရွာေဖြေနရဦးမည္။
အေမက ဆရာ၊ သားတုိ႕က ေက်ာင္းသား...။ဘ၀တကၠသုိလ္တစ္ခုတည္းမွာ
ပညာဆည္းပူးေနရဦးမည္။


စာၾကည့္တုိက္သည္ အတန္းမရွိေသာ ဘ၀တကၠသုိလ္တစ္ခုလုိ႕ ေတြးမိသည္။
စာၾကည့္တုိက္မွာ ရွိေသာ စာေပဟူသမွ် တုိ႕သည္ ဘ၀အေတြ႕အၾကဳံ(သင္ခန္းစာ)မ်ားသာ ျဖစ္သည္။
စာအုပ္မ်ား စုေဆာင္းရာ စာၾကည့္တုိက္ကုိ ဘ၀ဇာတ္ခုံဟု
ဆုိလာႏုိင္ေကာင္းပါသည္...။
စ၀္ဥာဏေဗာဓိ(ခ်ယ္ရီေျမ)

အေမ့ႏွလုံးသား(၂)

   က်ည္းကန္ရွင္ႀကီးေမတၱာစာမွာလည္း ဤသုိ႕ေရးျပထားသည္။
”ေရပူေရခ်မ္း၊ဘယ္သူကမ္း၍၊စိတ္၀မ္းရႊင္ေအာင္၊
သားေရႊေတာင္ကုိ၊ရြက္ေဆာင္လိမ့္မည္၊အတည္တည္ကုိ၊
ၾကံစည္လုိက္မိ၊ေအာက္ေမ့ဘိေသာ္၊ႏြမ္းရိေခြႏုံး၊
သားေရႊတုံးကုိ၊ယူၾကဳံးမရ၊လြမ္းလုိက္လွခဲ့...”
ေနာက္ထပ္ဆက္လက္၍
”ခ်မ္းသာစီးပြား၊ဆုိသည္မ်ားကုိ၊လားလားမယ့္မွာ၊
ေအာက္ေမ့ပါဘူး၊သားဦးကုိသာ၊ျမင္ခ်င္ပါရွင့္၊
မင္းလ်ာယဥ္ရြ၊သားေရႊစငယ္၊မရျဖစ္ေစ၊
ရျဖစ္ေစသာ ျပန္ခဲ့ပါေတာ့....။”
ဟုေဖာ္ျပထားသည္။
အေမ့ႏွလုံးသားသည္ သားသမီးတုိ႕ကုိ မည္မွ်ထိေမတၱာထားခဲ့သလဲ...
ဆုိတာတုႏႈိင္းမဲ့လုိ႕ရမည္မထင္။
အေမႏွင့္သားသမီးအတူတကြမေနရေသာအခါ မိခင္ကသာ တသသလြမ္းေနသည္။
ေယာဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက 
”မိမိတုိ႕ ယခုပစၥဳပၸန္လူဘ၀ကုိရလာတာဟာ အတိတ္ကုသုိလ္ကံေၾကာင့္
မွန္ေသာ္လည္းမိမိလူတစ္လုံး သူတစ္လုံး ျဖစ္လာတာကေတာ့
မိဘဘုိးဘြားဆရာသမားစတဲ့ေက်းဇူးရွင္မ်ားေၾကာင့္ပါ။
ဒါေၾကာင့္ ေက်းဇူးရွင္မ်ားရဲ႕ေက်းဇူးကုိသိျပီး ျပန္ဆပ္ရမည့္တာ၀န္ရွိလာပါတယ္...”လုိ႕
မိန္႕မွာဖူးပါသည္။
အႏႈိင္းမဲ့ေက်းဇူးကုိဘယ္လုိတုန္႕ျပန္မလဲ...?
အေကာင္းဆုံးနည္းျဖင့္ေက်းဇူးဆပ္ႏုိင္ပါေစ....။

        အေမသည္ သားသမီးကုိမွတ္ျခင္ ယင္မသမ္းေအာင္
မဆင္းရဲေအာင္ ေမတၱာအျပည့္ျဖင့္ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့သည္။
မိခင္သည္ မိမိ၏တစ္ဦးတည္းေသာသားကုိ ေစာင့္ေရွာက္သကဲ့သုိ႕
အားလုံးေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတုိ႕ကုိေမတၱာထား၍ ေစာင့္ေရွာက္ပါ
ေမတၱာထားပါ ဟုရွင္ေတာ္ဘုရားက ေမတၱသုတ္မွာ ေဟာထားသည္။
အေမ့ကုိစံနမူနာထားျပီး ေဟာထားတာ အေမ့၏ေမတၱာသည္
မည္မွ်ၾကီးမားေၾကာင္း ထင္ရွာသည္။
သည္အတြက္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ လုိလားေသာသူေတာ္ေကာင္းတုိ႕သည္
ေမတၱာဓာတ္ျဖင့္ ကမၻာၾကီးကုိ ေအးျမေစသည္။


   အေမ....
အေမဆႏၵကုိ သားတစ္ခုလုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။
ဇာတိေျမ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘ၀က ပညာသင္ယူခဲ့တဲ့
ရြာဦးေက်ာင္းမွာ အေမ့ရြာစာပ်ဳိးခင္း လူငယ္စာၾကည့္တုိက္ဆုိျပီး
သားတည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။
 န၀ကမၼ၀တၳဳေငြကုိ ၅သိန္းတိတိ မတည္ျပီးစတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့တာပါအေမ...။
အေမ စာၾကည့္တုိက္ တစ္တုိက္ တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ျခင္းဟာ
မိမိ၏ပတ္၀န္းက်င္းကုိ အလင္းေရာင္ထြန္းေပးသလုိပါပဲ။
အေမေပးေသာ စာေပအေမြျဖင့္ေလာကတစ္ခုလုံးကုိလင္းလက္ေစခ်င္တာ 
သားအျဖစ္ခ်င္ဆုံးဆႏၵေလးပါေမေမ...
ဆက္ရန္...
                                                      ဥာဏ(ျပင္ဦးလြင္)

အေမ့ႏွလုံးသား(၁)

ခ်စ္ေသာေမေမ...
ျမင့္မုိရ္ေတာင္ဦး မကၾကဴးတဲ့ေက်းဇူးသခင္ ျမတ္မိခင္ကုိ မွန္းေမွ်ာ္ဆလုိ႕
ဦးခ်ညြတ္ထား ကန္ေတာ့ပန္းျဖင့္ ဦးထိပ္ပန္ဆင္
သားအထပ္ထပ္ ရွိခုိးပါသည္။
ေလာကတစ္ခြင္လုံးကုိ ေမတၱာျဖင့္ ေႏြးေထြးေစေသာ သူသည္
ေမတၱာႏွလုံးသားပုိင္ရွင္ အေမပင္ျဖစ္သည္။
သူေတာ္ေကာင္းပညာရွိအေပါင္းတုိ႕ကုိ ေမြးဖြားေသာသူသည္အေမ...။
ပုခက္လြဲေသာလက္သည္ အေမ...။
ကမၻာကိုအုပ္စုိးေသာသူသည္ အေမ...။
ေလာကကုိအေမွာင္ခြင္း၍အလင္းေဆာင္ေသာသူသည္လည္း အေမပင္ျဖစ္သည္။
မာတာပိတုဂုေဏာ အနေႏၱာ ဟုစာေပမွာဖြင့္ျပထားသည္။
မိခင္ဖခင္တုိ႕၏ဂုဏ္ေက်းဇူးသည္ ၾကီးမားလွသည္။အဆုံးအပုိင္းအျခားမရွိပါ။
သည့္အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ႕ႏွင့္ တစ္ဂုိဏ္းတည္းထား၍
အနႏၱငါးပါးတြင္ မိဘႏွစ္ပါးသည္ တစ္ပါး အပါ၀င္ျဖစ္သည္။

                        အေမကုိခ်စ္ေသာသားသမီးတုိင္းက အေမထားခဲ့ေသာစာေပအေမြကုိ
ယုယပုိက္ေထြးစြာ ေစာင့္ေရွာက္တတ္ရမည္။
စာေပအေမြကုိ ယုယပုိက္ေထြးစြာ ေစာင့္ေရွာက္တတ္ရမည္။
အေမ့ေၾကာင့္ ဘ၀အလင္းေရာင္ရခဲ့သည္။
စကားမေျပာေသာအေမ့ႏွလုံးသားက သားသမီးတုိ႕ကုိ ေမတၱာျဖင့္ ေႏြးေထြးေစခဲ့ျပီ...။
အေမ့ေမတၱာေၾကာင့္ ဘ၀ရွင္သန္လာခဲ့ရသည့္အေမ့သားတစ္ေယာက္အေနျဖင့္
အေမျဖစ္ေစခ်င္ေသာအရာကို မထမ္းရြက္ႏုိ္င္ခဲ့သည့္အတြက္ ၀မ္းနည္းမိသည္။
အေမ... အေမ့ႏွလုံးသားဆႏၵအားလုံးကုိ မရြက္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္
စာေပအလင္းျဖင့္သား၏ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ထိန္းလင္းထြန္းပ လင္းလက္ေအာင္
ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္လ်က္ပါအေမ...။


သားႏွင့္တစ္ျပည္တစ္ရြာေ၀းကြာ၍ ေနထုိင္ရေသာအခါ
အေမတုိ႕၏ႏွလုံးသားအိမ္တြင္ ယုိစီးထြက္ျဖာလာေသာ အလြမ္းအိမ္က
”တစ္ရံတစ္ခါ၊သားႏွင့္ကြာက၊သားမွာမ်က္စိ၊ႏွလုံးရွိ၍၊
အမိတုိ႕၀မ္း၊ပန္းညဳိးႏြမ္းသုိ႕၊ေျခာက္သြမ္းေသြ႕ေသြ႕၊
လြမ္းဓေလ့ျဖင့္၊ညဥ့္ေန႕မဟူ၊ငုိတရႈလ်က္၊လြမ္းပူလြမ္းေလာင္...”
(ရွင္မဟာရဌသာရ၊စတုဓမၼသာရကိုးခန္႕ပ်ဳိ႕)
၌ဟတၳိပါလ သားေလးေယာက္ကုိလြမ္းေဆြးေနေသာမိခင္၏ပုံရိပ္က
တသသ ေအာက္ေမ့ေနတာ ထုဆစ္ျပထားသည္။
                                           ဥာဏ(ျပင္ဦးလြင္)

ပန္းဦးေတာင္ေက်းရြာ၏စာပ်ဳိးခင္း(၅)

   မႏၱေလးျမဳိ႕မွ ႏုိင္ငံေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီး ဦးေန၀င္းျမင့္(အမ်ဳိးသားစာေပဆုရ)ႏွင့္ 

စာေရးဆရာေမာင္ဖူလုံတုိ႕က

စာၾကည့္တုိက္၏ပထမႏွစ္ပတ္လည္ေန႕မွာ ပန္းဦးေတာင္ေက်းရြာ၏စာေပခရီးကုိ

ေစတနာ၊ေမတၱာထားျပီး စာေပအေၾကာင္းလာေရာက္ေဟာေျပာခဲ့သည့္စာေရးဆရာႀကီးႏွစ္ဦးတုိ႕အား

လႈိက္လႈိက္လဲွလွဲ အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္...။

            စာေရးဆရာေမာင္ဖူလုံ(ပုသိမ္ၾကီး)သည္ဤစာၾကည့္တုိက္၏ရာသက္ပန္ အလႈရွင္ျဖစ္သည္...။

စာေပပန္းခင္းကုိႏွစ္စဥ္ေရေလာင္းေပါင္သင္းသူအားလုံးကုိ စာေရးသူ အထူးေက်းဇူးတင္မိသည္။

ရန္ကုန္ျမဳိ႕မွ စာေရးဆရာမ-ဧပရယ္ကလည္းေထာက္ပ႔ံလႈဒါန္းေသးသည္။

ရပ္ေ၀းရပ္နီးစာေပခ်စ္သူ စာအုပ္ရွင္ အလူရွင္တုိ႕၏ေစတနာေၾကာင့္

တစ္ႏွစ္တာကာလအတြင္းစာေရးသူတုိ႕၏အေမ့ရြာစာပ်ဳိးခင္းစာၾကည့္တုိက္က စည္ပင္ျပန္႕ပြားတုိးတက္ေနေတာ့သည္။

                 ပညာအလင္းေရာင္ စာေပဆီမီးတန္ေဆာင္ကား 

ကမၻာသူကမၻာသားတုိ႕၏ႏွလုံးသားတြင္ ထြန္းေပေနေပမည္။

ၾကယ္တာရာအေပါင္းတုိ႕သည္ ည၏အလွကုိျခယ္မႈန္႕ေပးသကဲ့သုိ႕

စာေပသည္လည္း မိမိ၏ဘ၀ကုိျခယ္မႈန္႕ေပးသင့္သည္။

ေငြလေရာင္သည္ ကမၻာသူကမၻာသားတုိ႕၏ႏွလုံးသားကုိ ေအးျမေစသကဲ့သုိ႕

ပန္းဦးေတာင္ေက်းရြာ၏အေမ့ရြာစာပ်ဳိးခင္းသည္လည္း ေက်းလက္ေတာရြာ

ျပည္သူတုိ႕၏ႏွလုံးသားကုိ ျငိမ္းခ်မ္းေစလိမ့္မည္ ဟုစာေရးသူေတြးမိသည္။

                 စာေပဆီမီးတန္ေဆာင္ အလင္းေရာင္ထြန္းေျပာင္ႏုိင္ေရး

ကုိယ့္ အားကုိယ္ကုိး ေက်းရြာစာၾကည့္တုိက္မ်ား ေရရွည္တည္တံ့ခုိင္ျမဲေရး

ေက်းလက္ျပည္သူမ်ားထံ စာအုပ္စာေပမ်ားေရာက္ရွိေရး

စာဖတ္အားတုိးျမင့္လာေစရန္ စာေပေဟာေျပာပြဲမ်ားစဥ္ဆက္မျပတ္ က်င့္ပႏုိင္ဖုိ႕

အေရးၾကီးေပသည္။

စာၾကည့္တုိက္ေရရွည္တည္တံ့ခုိင္ျမဲေအာင္ စာၾကည့္တုိက္၏ေကာ္မတီအဖြဲ႕၀င္မ်ား

ရပ္မိရပ္ဖ ေစတနာအလႈရွင္တုိ႕က ဟန္ခ်က္ညီညီ စုေပါင္းကူညီ ၀ုိင္း၀န္ၾကဳိးပမ္းရမည္ျဖစ္ပါသည္။

စာအုပ္သည္ ဘ၀အေတြ႕အၾကဳံဟုဆုိလွ်င္

စာၾကည့္တုိက္သည္ ဘ၀ဇာတ္ခုံဟု မိမိေတြးလ်က္....။

                                                      ဥာဏ(ျပင္ဦးလြင္)

ပန္းဦးေတာင္ေက်းရြာ၏စာပ်ဳိးခင္း(၄)

               ရုရွားမွ ေတာ္လွန္ေသာ ဒီမုိကရက္တစ္ပညာရွင္ အယ္လက္ဇႏၵားဟာဇင္

(Alexander Herzen)ကစာအုပ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ဤသုိ႕ဆုိျပန္သည္။

စာအုပ္သည္  လူသားတုိ႕ႏွင့္အတူ ရင့္က်က္ႀကီးထြားလာသည္။

လူသား၊တုိ႕၏အသိဥာဏ္ကုိေစ့ေဆာ္ေပးေသာ သင္ၾကားခ်က္ အားလုံးသည္၎၊

လူသားတုိ႕၏ႏွလုံးသားကုိထိခုိက္လႈပ္ရွားေစေသာ စိတ္ႏွင့္ေစတနာတုိ႕သည္၎

စာအုပ္ထဲတြင္ အႏွစ္က် အနည္ထုိင္လ်က္ရွိၾကသည္။

လူသားတုိ႕၏မုန္တုိ္င္းထန္သည့္ဘ၀ကေပးေသာေျဖာင့္ဆုိခ်က္မ်ားကုိပင္ 

ကမၻာ့သမုိင္းဟုေခၚရ၍ ယင္းတုိ႕ကုိ စာအုပ္ထဲတြင္ ကမၸည္းထုိးထားသည္။

                               သင္သည္ လူသားတုိ႕၏သုခဒုကၡေလာကဓံမုန္တုိင္းလႈိင္း သမုိင္းစာမ်က္ႏွာကုိ

ဖတ္ၾကားလုိလွ်င္ စာေပကုိရွာေဖြရေတာ့မည္။

သင့္ရွာေဖြထားခဲ့သည့္ ေလာကဓံစာမ်က္ႏွာလည္း စာအုပ္ထဲမွာ ကမၸည္းထုိးထားေပလိမ့္မည္။

ဒႆနပညာရွင္ႀကီးအရစၥတုိတယ္လည္း သူ႕ကုိယ္ပုိင္စာၾကည့္တုိက္တည္ေထာင္သူျဖစ္သည္။

               သူ႕၏တပည့္အီဂ်စ္ဘုရင္ပထမတုိလမီ(ptolemy)သည္ ေရွးေဟာင္းစာၾကည့္တုိက္မ်ားထဲတြင္

အႀကီးဆုံးႏွင့္အထင္ရွားဆုံး စာၾကည့္တုိက္တစ္ခုကုိ ဘီစီ၂၈၄ခုႏွစ္တြင္ အီဂ်စ္ႏုိင္ငံအယ္လက္ဇႏၵားျမဳိ႕မွာ

တည္ေထာင္ခဲ့သည္။

အဆုိပါစာၾကည့္တုိက္တြင္ စာအုပ္ေပါင္း ေလးသိန္းေက်ာ္ရွိခဲ့သည္။

                             အေမရိကန္သမၼတ(၁၆)ႏွစ္ ေျမာက္ လင္းကြန္းလည္း ေက်းလက္မွာေမြးဖြားျပီး

စာေပကုိခင္တြယ္တြယ္လုိ႕ သမုိင္းစာမ်က္ႏွာမွာ စာတြင္ခံရသူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။

သူ႔၏ႏုိင္ငံအတြက္ သားေကာင္းဇာနည္ျဖစ္ခဲ့သည္။

လင္ကြန္းသည္ အကယ္၍ စာေပကုိမသင္ၾကားမေလ့လာခဲ့လွ်င္ သူ႕၏သမုိင္းစာမ်က္ႏွာမွာ

လွပမည္မဟုတ္ဟု ေတြးမိသည္။

                      ဤေလာက၌ လူသားတုိင္းသည္ ကုိယ့္ဘ၀ေၾကးမုံျပင္ကုိ

ကုိယ္တုိင္ကမၸည္းထုိးထားသူမ်ားသာျဖစ္သည္။

ဘ၀ေၾကးမုံျပင္မွာ လွပသူလား...

အက်ည္းတန္သူလား....

ကုိယ့္ကုိေ၀ဖန္ေစခ်င္သည္။

ပန္းဦးေတာင္ေက်းရြာ၏စာပ်ဳိးခင္းဟုဆုိရာ၌ စာေပပန္းခင္းကုိ ပ်ဳိးထားသည္ဟု ဆုိလုိသည္။

စာပ်ဳိးခင္းထဲတြင္ စာေပပန္းပြင့္ကုိ ပန္ဆင္လာၾကရာ ”တစ္ႏွစ္”ဆုိသည့္ သက္တမ္းကာလခရီးသုိ႕

ေရာက္လာသည္။

စာၾကည့္တုိက္၏ႏွစ္ပတ္လည္ေန႕အထိမ္းအမွတ္ေန႕တြင္ ႏုိင္ငံေက်ာ္ စာေရးဆရာၾကီး ဦးေန၀င္းျမင့္ႏွင့္ စာေရးဆရာ ေမာင္ဖူလုံး(ပုသိမ္ၾကီး)တုိ႕ကုိ ပထမအႀကိမ္ စာေပေဟာေျပာပြဲ က်င့္ပခဲ့သည္။

ဆက္ရန္...

                                                                ဥာဏ(ျပင္ဦးလြင္)

ပန္းဦးေတာင္ေက်းရြာ၏စာပ်ဳိးခင္း(၃)

                ဆရာႀကီးေရႊဥေဒါင္းက ”ကြ်ႏုိပ္ႏွင့္စာေပ” ေဆာင္းပါးတြင္ ဤသုိ႕ဆုိခဲ့ဖူးသည္။

”အဟုတ္တကယ္ ၀တၳဳေကာင္းႀကီးေတြကုိဖတ္ျပီး သုံးသပ္ဆင္ျခင္ေသာ အေလ့အက်င့္ျပဳလုပ္ထားသူ

တစ္ေယာက္သည္ မိမိႏွင့္ဆက္ဆံေသာသူမ်ားအေၾကာင္းကုိအေသးစိတ္သိတတ္၏။

လူတစ္ေယာက္၏အေပၚတြင္အျပစ္ခ်ည္းမျမင္ပဲ ဘယ္အခ်က္တြင္ ဘယ္လုိေကာင္းပါေပျခင္းကုိလည္း

အသိအမွတ္ျပဳတတ္သည္။”

                       ဆရာႀကီးေရႊဥေဒါင္းက စာေပဒႆနအေပၚဘယ္လုိျမင္သလဲဆုိတာ

အထက္ပါစကားကုိဖတ္ရင္ သိႏုိင္သည္။

ဒါေတြက စာေပ၏ေက်းဇူးေၾကာင့္ သိလာရျခင္းျဖစ္သည္။

စာေပေၾကာင့္ သမုိင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားကို သိခြင့္ရသည္။

စာေပေၾကာင့္ အသိဥာဏ္ရင့္က်က္၍ ႏုညံ့သိမ္ေမြ႕ရသည္။

            ဆက္လက္၍ ဆရာႀကီးေဇာ္ဂ်ီ၏ ရသစာေပအဖြင့္တြင္ ေအာက္ပါအတုိင္းေရးသားထားသည္။

ရသစာေပေကာင္းကုိ ဖတ္ရလွ်င္ ပတ္၀န္းက်င္ဘ၀ကုိလည္း 

သတိျပဳမိလာႏုိင္စရာ အေၾကာင္းရွိသည္။

ပတ္၀န္းက်င္ဘ၀ကုိ သတိျပဳမိသူသည္ မိမိ၏ကုိယ္စိတ္ႏွလုံးကုိ သုံးသပ္သည့္အခါတုိင္း

ဆင္ျခင္တတ္ျခင္း ရွိလာ၍ မိမိတစ္ဦးတည္း၏အက်ဳိးစီးပြားအတြက္သာမက ပတ္၀န္းက်င္ဘ၀၌ 

မိမိကဲ့သုိ႕ပင္ သုခဒုကၡ အမ်ဳိးမ်ိဳးႏွင့္ က်င္လည္ၾကကုန္ေသာ သတၱ၀ါခပ္သိမ္း၏ အက်ဳိးစီးပြားအတြက္လည္း

 ၾကည့္တတ္ျမင္တတ္ ကရုဏာျဖစ္တတ္လာႏုိင္စရာ အေၾကာင္းရွိသည္ဟု ထင္ပါသည္။

                     စာၾကည့္တုိက္သည္ ဗဟုသုတျဖန္႕ခ်ီရာေနရာျဖစ္၍ စာအုပ္စုေဆာင္းရာေနရာမဟုတ္ေပ...

(jay.E.Daly) ကဆုိျပန္သည္။

စာအုပ္ဟူသည္ အႀကီးမားအျပည့္စုံေသာ အင္အားႀကီးတရပ္ျဖစ္သည္။

(V..I.Lenin)ဗီအုိင္လီနင္းကဆုိထားေသးသည္။

ရုရွားႏုိင္ငံမွာ လီနင္းဆုိတဲ့ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္လည္း သူ႕၏ႏုိင္ငံအတြက္

သမုိင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားထဲမွ လီနင္းစာၾကည့္တုိက္အေၾကာင္းကုိ အနည္းငယ္ေဖာ္ျပလုိပါသည္။

ေမာ္စကုိမွာရွိသည့္လီနင္းစာၾကည့္တုိက္မွာ စာဖတ္ခန္း၂၂ခန္း၊ပိတ္ရက္မရွိဘဲ

ေန႕စဥ္နံနက္၉နာရီမွည၁၁နာရီထိ ဖြင့္ထားသည္။

ေန႕စဥ္စာၾကည့္တုိက္ထုတ္ေပးငွားရမ္းလုိက္ေသာစာအုပ္အေရအတြက္က ၃၀၀၀၀ခန္႕ရွိျပီး

စာဖတ္ပရိသတ္ကလည္း၆၀၀၀ခန္႕ရွိသည္ဟုမွတ္သားထားဖူးသည္။

       သင့္လည္း သင့္၏ေမြးရပ္ဇာတိေျမ ျမဳိ႕ရြာမွာ သင့္ကုိယ္ပုိင္စာၾကည့္တုိက္တည္ေထာင္သင့္သည္။

လီနင္စာၾကည့္တုိက္ကုိ အတုယူျပီး သင့္၏ဇာတိေျမမွာ ပရဟိတအတြက္

လုပ္ေဆာင္ေသာဆႏၵကေလးသာရွိမယ္ဆုိရင္ မိမိ၏ပတ္၀န္းက်င္ကုိ

အလွတန္ဆာမ်ား ေပးဆပ္ရာလည္းေရာက္ေပမည္။

ဘာျဖစ္လုိ႕လဲဆုိေတာ့

စာေပသည္ လူသားတုိ႕၏အသိအေတြးအျမင္ ဘ၀ေၾကးမုံျပင္ ျဖစ္ေနလုိ႕ပါပဲ...။

ဆက္ရန္...

                                                      ဥာဏ(ျပင္ဦးလြင္)

ပန္းဦးေတာင္ေက်းရြာ၏စာပ်ဳိးခင္း(၂)

စာၾကည့္တုိက္၏တည္ေထာင္ထားျခင္း၏ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ

မိဘျပည္သူလူထုအတြက္ ပညာဗဟုသုတတုိးပြားေစရန္၊

မ်ဳိးဆက္သစ္ လူငယ္အတြက္ အက်င့္စာရိတၱေကာင္းမြန္ေစရန္၊

သုေတသီမ်ားအတြက္ လြယ္ကူစြာ စာေပအညြန္း ရွာေဖြႏုိင္ရန္ႏွင့္

လူငယ္မ်ားအတြက္ ယဥ္ေက်းလိမၼာေစျပီးပရဟိတစိတ္ဓာတ္ရွင္သန္ေစရန္

အေမ့ရြာစာပ်ဳိးခင္း လူငယ္စာၾကည့္တုိက္ကုိ ရည္ရြယ္ခ်က္ႀကီးမားစြာျဖင့္ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။

                

                         အလိမၼာစာမွာရွိ၏။ဖတ္ၾကံလုပ္ ဟူေသာေဆာင္ပုဒ္မ်ားႏွင့္အညီစာအုပ္စာေပထဲမွာ

အသိအလိမၼာတုိးစရာ၊လိမၼာယဥ္ေက်းဖြယ္ရာဆုံးမစကားမ်ား၊ျပည္သူ႕နီတိမ်ား၊ဒႆနမ်ားအေတြးအေခၚဆုိင္ရာ

ပညာရပ္မ်ားဘ၀ထဲက အေတြ႕အၾကံဳမွရရွိလာသည့္သင္ခန္းစာမ်ားစသျဖင့္အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိၾကေပသည္။

စာေပဟူရာ၌ ဘာသာေရးႏွင့္ သက္ဆုိင္ေသာစာေပလူမႈေရး၊စီးပြားေရး၊က်န္းမာေရးတုိ႕ႏွင့္ သက္ဆုိင္ေသာ

စာေပမွန္သမွ်လူမ်ဳိး ဘာသာ ႏုိင္ငံအသီးသီးတြင္ စာေပေပါင္းစုံ ရွိေနၾကသည္။

လူအမ်ဳိးမ်ဳိး စရုိက္အေထြေထြ ၀ါသနာအဖုံဖုံရွိၾကသည့္အတြက္မိမိႏွင့္သင့္ေလ်ာ္ေသာ စာေပကုိေရြးခ်ယ္၍

အေလးထားဖတ္ရႈသင့္သည္။

                     စာအုပ္စာေစာင္၊ေတြ႕မေရွာင္၊ဆုံးေအာင္ဖတ္ရႈပါ။

မေကာင္းေရွာင္ပယ္၊ေကာင္းေဆာင္ကြယ္၊မွတ္ဖြယ္သင့္၀န္တာ ဟုသတိေပးထားသည္။

သိပၸံပညာရွင္ အက္ဒီဆင္ကုိသူ၏မိခင္က အျမဲတမ္း ဆုံးမတဲ့စကား

တစ္ခြန္းက ”ငါ့သားၾကီးပြားလုိလွ်င္ စာမ်ားမ်ား ဖတ္ပါ”ဆုိတာပါပဲ....။

အက္ဒီဆင္ဟာ အတန္းေက်ာင္းပညာမရွိပါ...။အိမ္မွာပဲစာသင္ရသည္။

ျပီးေတာ့စာအုပ္စာေပကုိေလ့လာမွတ္သားတတ္သည္။

စာေပ၏ေက်းဇူးေၾကာင့္ အက္ဒီဆင္သည္ ကမၻာ့စာမ်က္ႏွာမွာ စာတင္ခံသူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။

             သင့္တုိ႕သည္ ကမၻာ့စာမ်က္ႏွာမွာ ကမၸည္းတင္ခံသူျဖစ္ရေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္သင့္တာလဲ

ပရဟိတအတြက္ ဘယ္ေလာက္မ်ားေပးဆပ္ဖူးသလဲ

သင့္သည္ေလာကအက်ဳိးကုိအတြက္ ဘယ္လုိမ်ားေဆာင္ရြက္ေပးမလဲ

သင့္သည္ ေလာကအက်ဳိး သယ္ပုိးလုိလွ်င္ ေရွ႕ဦးစြာ စာေပကုိျမတ္ႏုိးပါဟု သင့္ဘ၀အတြက္

အရႈံးမရွိေသာ ဒႆနတစ္ပုဒ္ကုိေပးပါရေစ....

ဆက္ရန္ 

ဥာဏ(ျပင္ဦးလြင္)

ပန္းဦးေတာင္ေက်းရြာ၏စာပ်ဳိးခင္း(၁)

ေငြႏွင္းမႈန္ ေဖြးေဖြးလ်လ်လႊမ္းေနေသာ ရွမ္းရုိးမေတာင္တန္းႀကီး၏အလွသည္ ရင္ေမာဖြယ္ေကာင္းေပစြ...။

ႏွင္းမုိးတုိ႕လည္း တဖြဲဖြဲ ....ႏွလုံးသားထဲ စိမ့္၀င္လာသည့္ ေလေျပ ေလႏုလည္း ခ်မ္းျမျမ.....။

ယခုလုိအခ်ိန္မွာ ေဆာင္းဦးရာသီ၏သာယာလွပေသာညခ်မ္းတြင္ ပန္းဦးေတာင္ေက်းရြာ၏စာေပပန္းခင္းလည္း

လန္းဆန္းဖူးပြင့္ေ၀ဆာေနေတာ့သည္...။

                 အလွပဆုံးဖူးပြင့္ေနေသာ စာေပဥယ်ာဥ္ထဲတြင္စာေပပန္းပြင့္လႊာ အငုံအဖူးတုိ႕က အလုအယက္ေ၀ဆာေနတာ တစ္ႏွစ္တာကာလဆီသုိ႕ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည့္အခ်ိန္....၁၃၇၀ခုႏွစ္၊နတ္ေတာ္လျပည့္ေက်ာ္(၁)ရက္ေန႕၊စေနေန႕

(၁၃.၃.၂၀၀၈) မဂၤလာရွိေသာ ညခ်မ္းအခါမွာ

မႏၱေလးတုိင္း၊ျပင္ဦးလြင္ျမဳိ႕နယ္၊အမွတ္(၄)နယ္ေျမ၊ပန္းဦးေတာင္ေက်းရြာအုပ္စု၊ပန္းဦးေတာင္ေက်းရြာ၊

ပန္းဦးေတာင္ေက်ာင္းတြင္တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ”အေမ့ရြာစာပ်ဳိးခင္း”လူငယ္စာၾကည့္တုိက္ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႕မွာ ပထမအႀကိမ္ စာေပေဟာေျပာပြဲက်င့္ပႏုိင္သည့္အတြက္ မ်ားစြာဂုဏ္ယူမိပါသည္။

                    စာၾကည့္တုိက္ကုိတည္ေထာင္ေသာသူမွာ အရွင္ဥာဏ-သာသနတကၠသီလဓမၼာစရိယ၊B.A(Buddhism) M.D.Y ပင္ျဖစ္သည္...။

အရွင္ဥာဏသည္ မိမိ၏ရြာတြင္စာေပပန္းခင္းမ်ားကုိစုိက္ပ်ဳိးေပးခဲ့သည္။

ေက်းလက္ျပည္သူတုိ႕၏ႏွလုံးသားထဲတြင္ အလွပဆုံး ေမြးရနံ႕ အသင္းပ်ံ႕ဆုံးစာေပပန္းကုိ ပန္ဆင္ေစမိသည္။

မိမိ၏ဇာတိေျမတြင္ စာေပဥယ်ာဥ္ကုိ တည္ေထာင္ကာ မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားအတြက္ အသိဥာဏ္ဗဟုသုတ

တုိးပြားေစရန္ ေစတနာ၊ေမတၱာထား၍ အေမ့ရြာစာပ်ဳိးခင္းလူငယ္စာၾကည့္တုိက္ကုိ(၁၃.၁.၂၀၀၈)ရက္ေန႕မွာစတင္တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့သည္..။

စာၾကည့္တုိက္၏တစ္ႏွစ္တာကာလအတြင္းမွာ စာၾကည့္တုိက္အဖြ႕ဲ၀င္ ၁၅၀-ေယာက္ရွိျပီး ဤစာၾကည့္တုိက္မွ

ငွားရမ္းေပးလုိက္ေသာစာအုပ္မွာ ၂၁၅၀၀ေက်ာ္ရွိေပသည္...။

                      စာၾကည့္တုိက္အဖြဲ႕၀င္တုိ႕သည္သာ အခမဲ့ ငွားရမ္းၾကည့္ရႈႏုိင္သည္။

အဖြဲ႕၀င္မဟုတ္ေသာစာခ်စ္သူတုိ႕ကုိ စာၾကည့္တုိက္မွာသာ အခမဲ့ ဖတ္ရႈ ၾကည့္ရႈေစသည္။

အေမ့ရြာစာပ်ဳိးခင္းလူငယ္စာၾကည့္တုိက္မွာ စာေပမ်ဳိးစုံ ထားရွိေပးျပီးစာအုပ္အေရအတြက္မွာ ၃၁၅၀ ရွိသည္။

သတင္းစာဂ်ာနယ္စာေစာင္ႏွင့္မဂၢဇင္းစာေပမ်ဳိးကုိ လစဥ္ထားရွိပါသည္...။

ဆက္ရန္...

                            ဥာဏ(ျပင္ဦးလြင္)