ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ မန္းေရႊျမဳိ႕ေတာ္ ရယ္
အမိတကၠသုိလ္ေမတၱာရိပ္ကုိလည္း မ်က္ရည္မက်ေအာင္ထိန္းခ်ဳပ္ရင္း
ႏႈတ္ခြန္းဆက္သခဲ့ပါတယ္ ...။
အတူေန သီတင္းသုံးေဖာ္အေပါင္းတုိ႕အားလည္း ေက်ာခုိင္းခဲ့ပါတယ္...။
လက္ဆင့္ကမ္း သာသနာ့ျပဳတာ၀န္ကုိ အသက္တမွ် ခ်စ္ျမတ္ႏုိးတဲ့အတြက္
ခ်င္းေတာင္းတန္းေျမလႊာဆီသုိ႕ ၾကြလွမ္းႏွင္းျပီေနာ္ ဟု ႏႈတ္ခြန္းဆက္သခ်ိန္
ရင္ႏွစ္စုံကုိ ႏြမ္းေစခဲ့သည္...။
ကစၦပနဒီ အျမန္ယာဥ္ကားက ရခုိင္ရုိးမ ေတာင္တန္းဆီ ဦးတည္လ်က္ မႏၱေလးမွ ထြက္ခြာလာခဲ့ေတာ့သည္..။
မိမိတုိ႕ စီးလာခဲ့ေသာ ကားက မေကြးျမဳိ႕ ဧရာ၀တီတံတားကုိ ျဖတ္သန္းျပီး မင္းဘူးျမဳိ႕ ယြန္းယြန္းေလးမွာ
ကားပ်က္သြားသျဖင့္ ခရီးသည္တုိ႕က ကားေပၚမွဆင္း၍ ေစာင့္ဆုိင္းရျပန္သည္။
ရက္ရွည္ခရီးမုိ႕ လြန္စြာပင္ပန္းခဲ့ၾကသည္။
သူငယ္ခ်င္းတုိ႕ႏွင့္ အတူ ကားေပၚဆင္းျပီး
အေညာင္ေျပ အညာေျပ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ခ်င္းေျမလႊာသုိ႕ ဘယ္ေန႕မ်ား ေရာက္ႏုိင္မလဲဟု
စိတ္ပူစြာ ေတြးေနမိသည္။
လမ္းခရီးမွာ တစ္ည ကားေပၚ ေမွးစက္ခဲ့ျပီေလ...။
ကားဆရာက ကားအေျခအေန မဟန္ေတာ့တာေၾကာင့္ ကားပ်က္ေသာ ေနရာမွ ပဒါန္းရြာထိေရာက္ေအာင္
ေမာင္းျပီးမွ ေသခ်ာစြာ ျပင္ေတာ့မည္ဟု ေျပာဆုိျပီး ခရီးသည္အားလုံးတုိ႕က ကားေပၚသုိ႕ တစ္ဖန္ ျပန္တက္ၾကသည္။
ပဒါန္းရြာသုိ႕ ေရာက္ေသာအခါ ခရီးသည္အားလုံးတုိ႕က စိတ္ပ်က္စြာ ကားေပၚဆင္းျပီး
လုံဖူးထမင္းဆုိင္မွာ အနားယူၾကသည္....။
ေန႕လည္ခင္း၂-နာရီရရွိျပီမုိ႕ မိမိတုိ႕သာသနာျပဳရဟန္းေတာ္သုံးပါးတုိ႕က
ထုိေန႕အတြက္ ေန႕ဆြမ္းမဘုန္းေပးရ....။အခ်ိန္လြန္၍ေနျပီ...။ေရေသာက္၍ အာဟာရအျဖင့္ အားျပဳရေတာ့သည္...။
ဒီညေတာ့ ပဒါန္းရြာမွာ စခန္းခ်ျပီး အိပ္ရျပန္သည္...။
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းနဲ႕ေ၀းသျဖင့္ တစ္ခ်ဳိ႕က ထမင္းဆုိင္မွာအိပ္ၾကသည္...။
မိမိတုိ႕က ကားေပၚသုိ႕ အိပ္ခဲ့ၾကသည္...။ျခင္ကုိက္လုိ႕တစ္ညလုိ႕ အိပ္စက္လုိ႕မရပါ..။
ေနာက္တစ္ေန႕ မုိးစင္စင္လင္း၍ ေနျခည္ေရာင္ဦး ျဖာထြက္လာေသာအခါ
သူငယ္ခ်င္းႏွင့္အတူ လမ္းေလွ်ာက္ကာ ေဆာင္း၀တ္မႈန္ႏွင္းေဖြးေဖြးနံနက္ခင္းအလွကုိ ျဖတ္သန္းရင္း
နံနက္ခင္း၈နာရီတြင္ လုံဖူးထမင္းဆုိင္မွာ အရုဏ္ဆြမ္းဘုန္းေပးၾကသည္...။
ဤေန႕မွာ ခရီသည္တုိ႕အတြက္ ကံေကာင္းသည္ဟု ဆုိၾကရမည္..။
မင္းဘူးျမဳိ႕ကုိ ကားပစၥည္းသြား၀ယ္သည့္ကားဆရာက ျပန္မေရာက္ႏုိင္ေသး
သုိ႕အတြက္ ေရႊစက္ေတာ္ဘုရားကုိ သြားေရာက္ဖူးေျမာ္ရန္ ေထာ္လာဂ်ီကား တစ္စီးကုိ
စုေပါင္းငွားၾကသည္...။ပဒါန္းမွ ေရႊစက္ေတာ္ သုိ႕ (၁၃)မုိင္ခန္႕ အလွမ္းေ၀းပါသည္...။
ေရႊစက္ေတာ္ဘုရားသုိ႕ သြားဖူးၾကမည္ဟု မည္သုိ႕မွ် မရည္ရြယ္ဘဲ ယခုေတာ့အခြင့္သာ၍
ေရာက္ခဲ့ပါျပီေလ...။
စ၀္ဥာဏေဗာဓိ(ခ်ယ္ရီေျမ)
အမိတကၠသုိလ္ေမတၱာရိပ္ကုိလည္း မ်က္ရည္မက်ေအာင္ထိန္းခ်ဳပ္ရင္း
ႏႈတ္ခြန္းဆက္သခဲ့ပါတယ္ ...။
အတူေန သီတင္းသုံးေဖာ္အေပါင္းတုိ႕အားလည္း ေက်ာခုိင္းခဲ့ပါတယ္...။
လက္ဆင့္ကမ္း သာသနာ့ျပဳတာ၀န္ကုိ အသက္တမွ် ခ်စ္ျမတ္ႏုိးတဲ့အတြက္
ခ်င္းေတာင္းတန္းေျမလႊာဆီသုိ႕ ၾကြလွမ္းႏွင္းျပီေနာ္ ဟု ႏႈတ္ခြန္းဆက္သခ်ိန္
ရင္ႏွစ္စုံကုိ ႏြမ္းေစခဲ့သည္...။
ကစၦပနဒီ အျမန္ယာဥ္ကားက ရခုိင္ရုိးမ ေတာင္တန္းဆီ ဦးတည္လ်က္ မႏၱေလးမွ ထြက္ခြာလာခဲ့ေတာ့သည္..။
မိမိတုိ႕ စီးလာခဲ့ေသာ ကားက မေကြးျမဳိ႕ ဧရာ၀တီတံတားကုိ ျဖတ္သန္းျပီး မင္းဘူးျမဳိ႕ ယြန္းယြန္းေလးမွာ
ကားပ်က္သြားသျဖင့္ ခရီးသည္တုိ႕က ကားေပၚမွဆင္း၍ ေစာင့္ဆုိင္းရျပန္သည္။
ရက္ရွည္ခရီးမုိ႕ လြန္စြာပင္ပန္းခဲ့ၾကသည္။
သူငယ္ခ်င္းတုိ႕ႏွင့္ အတူ ကားေပၚဆင္းျပီး
အေညာင္ေျပ အညာေျပ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ခ်င္းေျမလႊာသုိ႕ ဘယ္ေန႕မ်ား ေရာက္ႏုိင္မလဲဟု
စိတ္ပူစြာ ေတြးေနမိသည္။
လမ္းခရီးမွာ တစ္ည ကားေပၚ ေမွးစက္ခဲ့ျပီေလ...။
ကားဆရာက ကားအေျခအေန မဟန္ေတာ့တာေၾကာင့္ ကားပ်က္ေသာ ေနရာမွ ပဒါန္းရြာထိေရာက္ေအာင္
ေမာင္းျပီးမွ ေသခ်ာစြာ ျပင္ေတာ့မည္ဟု ေျပာဆုိျပီး ခရီးသည္အားလုံးတုိ႕က ကားေပၚသုိ႕ တစ္ဖန္ ျပန္တက္ၾကသည္။
ပဒါန္းရြာသုိ႕ ေရာက္ေသာအခါ ခရီးသည္အားလုံးတုိ႕က စိတ္ပ်က္စြာ ကားေပၚဆင္းျပီး
လုံဖူးထမင္းဆုိင္မွာ အနားယူၾကသည္....။
ေန႕လည္ခင္း၂-နာရီရရွိျပီမုိ႕ မိမိတုိ႕သာသနာျပဳရဟန္းေတာ္သုံးပါးတုိ႕က
ထုိေန႕အတြက္ ေန႕ဆြမ္းမဘုန္းေပးရ....။အခ်ိန္လြန္၍ေနျပီ...။ေရေသာက္၍ အာဟာရအျဖင့္ အားျပဳရေတာ့သည္...။
ဒီညေတာ့ ပဒါန္းရြာမွာ စခန္းခ်ျပီး အိပ္ရျပန္သည္...။
ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းနဲ႕ေ၀းသျဖင့္ တစ္ခ်ဳိ႕က ထမင္းဆုိင္မွာအိပ္ၾကသည္...။
မိမိတုိ႕က ကားေပၚသုိ႕ အိပ္ခဲ့ၾကသည္...။ျခင္ကုိက္လုိ႕တစ္ညလုိ႕ အိပ္စက္လုိ႕မရပါ..။
ေနာက္တစ္ေန႕ မုိးစင္စင္လင္း၍ ေနျခည္ေရာင္ဦး ျဖာထြက္လာေသာအခါ
သူငယ္ခ်င္းႏွင့္အတူ လမ္းေလွ်ာက္ကာ ေဆာင္း၀တ္မႈန္ႏွင္းေဖြးေဖြးနံနက္ခင္းအလွကုိ ျဖတ္သန္းရင္း
နံနက္ခင္း၈နာရီတြင္ လုံဖူးထမင္းဆုိင္မွာ အရုဏ္ဆြမ္းဘုန္းေပးၾကသည္...။
ဤေန႕မွာ ခရီသည္တုိ႕အတြက္ ကံေကာင္းသည္ဟု ဆုိၾကရမည္..။
မင္းဘူးျမဳိ႕ကုိ ကားပစၥည္းသြား၀ယ္သည့္ကားဆရာက ျပန္မေရာက္ႏုိင္ေသး
သုိ႕အတြက္ ေရႊစက္ေတာ္ဘုရားကုိ သြားေရာက္ဖူးေျမာ္ရန္ ေထာ္လာဂ်ီကား တစ္စီးကုိ
စုေပါင္းငွားၾကသည္...။ပဒါန္းမွ ေရႊစက္ေတာ္ သုိ႕ (၁၃)မုိင္ခန္႕ အလွမ္းေ၀းပါသည္...။
ေရႊစက္ေတာ္ဘုရားသုိ႕ သြားဖူးၾကမည္ဟု မည္သုိ႕မွ် မရည္ရြယ္ဘဲ ယခုေတာ့အခြင့္သာ၍
ေရာက္ခဲ့ပါျပီေလ...။
စ၀္ဥာဏေဗာဓိ(ခ်ယ္ရီေျမ)
